ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940

Στους Ἰταλούς τα Δωδεκάνησα παραδόθηκαν ἀπό τοὺς τούρκους τὸ 1912· ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἀρνητική γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἐξέλιξη τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, προσήρτησαν τὰ Δωδεκάνησα στὴν Ἰταλική ἐπικράτεια τὸ 1923.

Ἔτσι, μὲ τὴν κήρυξη τοῦ Ἑλληνο-Ιταλικοῦ πολέμου, τὴν 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, τὰ Δωδεκάνησα ἦταν Ἰταλικό ἔδαφος. Ἡ ἐπίθεσις τῆς Ἰταλίας στὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ κήρυξις τοῦ πολέμου, θεωρήθηκε ἀπό τοὺς κατοικοῦντες στὴν Ἀθήνα Δωδεκανησίους, ὡς κατάλληλος εὐκαιρία γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν νησιῶν μας.

Ὁ ἐνθουσιασμός τῶν κατοίκων τῶν  Ἀθήνῶν, ἐνισχύεται ἀπό τὴν ἔκρηξη πατριωτισμοῦ τῶν Δωδεκανησίων κατοίκων της, καὶ οἱ ἑλληνικές σημαῖες ποὺ κυματίζουν, ἐνισχύονται μὲ δωδεκανησιακὰ λάβαρα ποὺ περιφέρονται ἐπί ἡμέρες στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν , δηλώνοντας  τὸν πόθο τῶν Δωδεκανησίων νὰ πολεμήσουν γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

Ἐπικεφαλῆς, ἡ Δωδεκανησιακὴ Νεολαῖα Ἀθηνῶν, ποὺ δυναμικὰ ζητᾶ νὰ καταταγῇ στὸν Στρατὸ.

Ἡ ἀποδοχή τοῦ αἰτήματος, ἀρχικῶς ἀπορρίπτεται.

Κατόπιν, ὁρίσθηκε ἡ Κεντρικὴ Δωδεκανησιακὴ Ἐπιτροπή, ὑπό τὸν Ἰωάννη Καζούλη καὶ μετὰ ἀπό ἐπιμονή, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς κάνει δεκτὴ τὴν κατάταξη τῶν Ἰταλικῆς ὑπηκοότητος Δωδεκανησίων, καὶ τὴν συγκρότηση «Συντάγματος Δωδεκανησίων», ὡς τακτικῆς Μονάδος τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ παρὰ τὰ προβλήματα ἐξοπλισμοῦ καὶ διοικητικῆς μερίμνης  ποὺ ὑπῆρχαν.

                       

Τὴν ἐκπαίδευση καὶ τὴν προετοιμασία τῶν ἐθελοντῶν Δωδεκανησίων, καλεῖται νὰ ἀναλάβῃ ὁ ἔφεδρος Λοχαγὸς καὶ μετέπειτα Ταγματάρχης, Μάρκος Κλαδάκης, ἀπό τὴν Σύμη.

 Ἡ σύνθεσις τοῦ Συντάγματος Δωδεκανησίων ἀνά νησί προελεύσεως τῶν ἐθελοντῶν καταγράφεται ἀπό τὸν Μάρκο Κλαδάκη ὡς ἐξῆς:

Αστυπάλαια 12,

Κάλυμνος 433,

Κάρπαθος 309,

Κάσος 25,

Καστελλόριζο 48,

Κως 109,

Λειψοί 3,

Λέρος 98,

Νίσυρος 67,

Πάτμος 20,

Ρόδος 126,

Σύμη 262,

Τήλος 8,

Χάλκη 9,

κάτοικοι εξωτερικού 57.

Η συγκρότηση «Συντάγματος Δωδεκανησίων» δημιούργησε στην παροικία και στους καταταγέντες εθελοντές την πεποίθηση ότι αποστολή τους θα ήταν η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Όμως οι αρμόδιοι αξιωματικοί εξαρχής κατέστησαν σαφές ότι επιχειρήσεις κατά των Δωδεκανήσων μπορούσαν να γίνουν μόνο σε συνεργασία με το Βρετανικό ναυτικό και ότι δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός για κατάληψη των Δωδεκανήσων. Αντίθετα πίστευαν ότι η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων θα κατοχυρωνόταν στο Αλβανικό μέτωπο.

Τὴν 31ην Ἰανουαρίου 1941, ὁλόκληρο τὸ Σύνταγμα Δωδεκανησίων, ἐπελέγει ὡς τιμητικὴ συνοδεία στὴν κηδεία τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ.

Τὴν 21ην Φεβρουαρίου 1941, ξεκινᾶ ἀπό τὴν Ἀθήνα γιὰ τὸ μέτωπο, τὸ Σύνταγμα Δωδεκανησίων, μὲ 1.586 ἐθελοντές Δωδεκανήσιους, ἕτοιμους νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν Ἰταλο-Γερμανικὴ εἰσβολή, καὶ νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

ΠΗΓΗ, ΠΗΓΗ

           

                        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!!!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

                                                  Στην ιστορία των λαών
                                                  σύμβολο θα΄ναι πάντα
                                                  οι Έλληνες, το Όχι τους
                                                  κι ο Οκτώβρης του Σαράντα!

Διάγγελμα Πρωθυπουργού

 Ο Ι. Μεταξάς τόνιζε:

    «Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.
    Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
    Έλληνες
    Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς»

Τα μετόπισθεν στον αγώνα:
Η διαμαρτυρία των Ελλήνων διανοουμένων

    "Είναι δύο εβδομάδες τώρα, που ένα τελεσίγραφο μοναδικό στα διπλωματικά χρονικά των Αθηνών για το περιεχόμενον, την ώρα και τον τρόπο που το παρουσίασεν η Ιταλία κάλεσε την Ελλάδα να της παραδώση τα εδάφη της, να αρνηθή την ελευθερία της και να κατασπιλώση την τιμή της.
    Οι Έλληνες δώσαμε στην ιταμή αυτή αξίωσι της φασιστικής βίας, την απάντησι που επέβαλαν τριών χιλιάδων ετών [σημ. Φ.Μ.: και πλέον] παραδόσεις, χαραγμένες βαθειά στην ψυχή μας, αλλά και γραμμένες στην τελευταία γωνιά της ιερής γης με το αίμα των μεγαλυτέρων ηρώων της ανθρωπίνης ιστορίας. Και αυτή τη στιγμή κοντά στο ρεύμα του Θυάμιδος και στις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και των Μακεδονικών βουνών πολεμούμε, τις περισσότερες φορές με τη λόγχη, αποφασισμένοι να νικήσουμε ή να αποθάνουμε μέχρις ενός.
    Σ' αυτό τον άνισο σκληρότατο αλλά πεισματώδη αγώνα, που κάνει τον λυσσασμένο επιδρομέα να ξεσπάζη κατά των γυναικών, των γερόντων και των παιδιών, να καίη, να σκοτώνη, να ακρωτηριάζη, να διαμελίζη τους πληθυσμούς στις ανοχύρωτες και άμαχες πόλεις μας και στα ειρηνικά χωριά μας, έχουμε το αίσθημα ότι δεν υπερασπιζόμαστε δική μας μόνον υπόθεσι: Ότι αγωνιζόμεθα για την σωτηρία όλων εκείνων των Υψηλών αξιών που αποτελούν τον πνευματικό και ηθικό πολιτισμό, την πολύτιμη παρακαταθήκη που κληροδότησαν στην ανθρωπότητα οι δοξασμένοι πρόγονοι και που σήμερα βλέπουμε να απειλούνται από το κύμα της βαρβαρότητος και της βίας. Ακριβώς αυτό το αίσθημα εμπνέει το θάρρος σε μας τους Έλληνες διανοουμένους, τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης, ν' απευθυνθούμε στους αδελφούς μας όλου του Κόσμου για να ζητήσουμε όχι την υλική αλλά την ηθική βοήθειά τους. Ζητούμε την εισφορά των ψυχών, την επανάστασι των συνειδήσεων, το κήρυγμα, την άμεση επίδρασι, παντού όπου είναι δυνατόν, την άγρυπνη παρακολούθησι και την ενέργεια για ένα καινούργιο πνευματικό Μαραθώνα που θα απαλλάξη τα δυναστευόμενα Έθνη από τη φοβέρα της πιο μαύρης σκλαβιάς που γνώρισε ως τώρα ο κόσμος.

Κωστής Παλαμάς, Σπύρος Μελάς, Άγγελος Σικελιανός, Γεώργιος Δροσίνης, Σωτήρης Σκίπης, Δημήτριος Μητρόπουλος, Κ. Δημητριάδης, Νικόλαος Βέης, Κ. Παρθένης, Ιωάννης Γρυπάρης, Γιάννης Βλαχογίαννης, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, Αρίστος Καμπάνης.

Εφημερίδα "Νέα Ελλάς", 10 Νοεμβρίου 1940

ΠΗΓΗ

                                               ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!!!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ !!!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

    Επειδή η ιστορία έχει συνέχεια...
    Επειδή οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι...
    Επειδή όλο και περισσότερο βεβαιωνόμαστε ότι υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια αλλοίωσης της ιστορίας...
    Αντί άλλου αφιερώματος σας προτείνουμε την εξαιρετική ραδιοφωνική εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη στον Real fm, "Βάλτε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι".Καλεσμένοι, ο Τζανής Γκούσκος, οικονομολόγος,σύμβουλος επενδύσεων και συγγραφέας και ο Γιώργος Λεκάκης κοινωνιολόγος, λαογράφος, συγγραφέας και δημοσιογράφος, με θέμα το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις.

     

   Ακολούθησε και δεύτερη εκπομπή με δύο ακόμη καλεσμένους, τον Περικλή Δανόπουλο οικονομολόγο, συγγραφέα και τον Δημήτριο Κωλέτη, καθηγητή Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων.
   Γίνεται αναφορά για την ιστορία των δανείων (δεν είναι ένα, είναι πολλά)  και για το πως μπορεί να τα διεκδικήσουμε.Για το σχέδιο ελέγχου και λεηλασίας της ελληνικής οικονομίας, για τους πολιτιστικούς θησαυρούς που μας έκλεψαν, για το πως όλες οι χώρες αποζημιώθηκαν έως κάποιον βαθμό εκτός από την Ελλάδα, για τις σχέσεις των "συμμάχων" μας και τις σφαίρες επιρροής.


                                             Η δεύτερη εκπομπή στο    Real.gr 


    Οι καλεσμένοι της εκπομπής είναι μέλη της Επιτροπής Διεκδίκησης Κατοχικού Δανείου και Κλαπέντων Πολιτιστικών Θησαυρών.

                                        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!!!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

 Επειδή έχουμε την υποψία ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.....
Τα γεγονότα τότε και τώρα είναι σχεδόν ίδια (λείπουν ακόμα οι εκτελέσεις και τα αντίποινα)....
Υπάρχει φτώχεια,πείνα, μετανάστευση....
Έχει καταπατηθεί η αξιοπρέπεια του λαού μας....
Κινδυνεύουμε να μας κάνουν να ξεχάσουμε την ιστορία μας....
Και για πολλούς ακόμα λόγους σημαντικούς, βρήκαμε αυτό το απόσπασμα και το αναδημοσιεύουμε.
Γιατί όλοι αυτοί που χάθηκαν και χάνονται δεν είναι απλώς αριθμοί ,ούτε παράπλευρες απώλειες.
ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ



 Ένας δάσκαλος από το Κιλκίς ,ο Δημήτρης Νατσιός μ΄  ένα κείμενό του θα βοηθήσει πολύ. Διαβάστε  λοιπόν τι άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί της Βέρμαχτ και των SS, αλλά και οι Έλληνες Συνεργάτες τους. Αυτοί που φέρουν ευθύνη και για το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων, των οποίων μοιράστηκαν τις περιουσίες. 

"Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα, σπεύδουν να ξαναχωθούν τρομαγμένοι, ματωμένοι ως το λαιμό με αίμα ελληνικό, να ξανακρυφτούν στις μαύρες φωλιές τους. Να δούμε τι αφήνουν πίσω τους..
Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα και τουφεκίσθηκαν τριάντα οκτώ χιλιάδες εννιακόσιοι εξήντα Έλληνες (38.960)!

Σκοτώθηκαν από σφαίρες «αδέσποτες» και άλλα στρατιωτικής φύσεως «ατυχήματα» δώδεκα χιλιάδες εκατόν τρεις (12.103). Σκοτώθηκαν σε μάχες εβδομήντα χιλιάδες (70.000). Πέθαναν από πείνα σ' ολόκληρη την Ελλάδα περίπου εξακόσιες χιλιάδες, ιδίως νέοι! (600.000). Πέθαναν προτού γεννηθούν, κατά τη γέννα ή αμέσως μετά τριακόσιες χιλιάδες παιδιά από την ασιτία και τις κακουχίες των μανάδων τους, δηλαδή μία ολόκληρη γενιά (300.000). Θανατώθηκαν με τρόπο οικτρό σαράντα πέντε χιλιάδες Έλληνες στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης

Σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι, για τους οποίους δεν μίλησε κανείς ποτέ, αφού ήταν Έλληνες, δηλαδή όντα δευτέρας επιλογής (45.000). Πέθαναν με τρόπο οικτρό επίσης εξήντα χιλιάδες Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα, για τους οποίους μίλησαν οι πάντες (60.000). Φυλακίστηκαν στους σαράντα δύο μήνες κατοχής διακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι πέθαναν στην φυλακή ή αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (200.000).
Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες , έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000)!

Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής άδειασαν όλες τις αποθήκες και στην τελευταία γωνιά της χώρας. Άρπαξαν όλα τα δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά. Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες. Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα, το 30% των μικρών, διέλυσαν την ελληνική κτηνοτροφία. Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, ανατίναξαν ορυχεία, αφάνισαν την βιομηχανία. Κατέστρεψαν το 80% των σιδηροτροχιών. Γκρέμισαν γέφυρες, ανατίναξαν σταθμούς και σήραγγες.

Από τις 220 ατμομηχανές των ελληνικών σιδηροδρόμων άφησαν πίσω τους φεύγοντας μόνο τις τριάντα τρεις (33). Από τα τριακόσια δώδεκα (312) επιβατηγά βαγόνια "βούτηξαν" τα τριακόσια έξι! Άφησαν μόνο έξι (6)! Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια των ελληνικών σιδηροδρόμων,  άφησαν πίσω τους εξήντα τρία (63)! Οι Γερμανοί κατακτητές πήραν τα 70% των ελληνικών παντός είδους αυτοκινήτων και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας.
Οι Γερμανοί κατακτητές ισοπέδωσαν τελείως εκατό χιλιάδες σπίτια (100.000) και μισογκρέμισαν άλλες πενήντα χιλιάδες (50.000). Κατέστρεψαν οι βάρβαροι Γερμαναράδες τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδος, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου. Άρπαξαν οι βάνδαλοι του Βερολίνου το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας  Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία είχε υποστεί σε σχέση με το ετήσιο εισόδημά της ζημιές από τον πόλεμο της τάξεως του 135% και η Ελλάδα της τάξεως του 170%. Η κατεστραμμένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος.

Στην διάσκεψη των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, οι εκπρόσωποι των «νικητριών» χωρών υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα σε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με αγοραστική αξία του 1938! Αυτά δεν τα απεφάσισε κάποιο πρωτοδικείο Χαλκίδος, κάποιο κακουργοδικείο Λαρίσης, κάποιο λαϊκό δικαστήριο Γρεβενών, αλλά το ανώτατο διεθνές νομικό όργανο του κόσμου, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει. Με βάση, άλλωστε τις αποφάσεις της διεθνούς διάσκεψης Παρισίων η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, πλην της Ελλάδος"

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στην αποχώρηση του Γερμανικού Στρατού τους ακολούθησαν πλήθος συνεργατών τους. Αυτοί μαζί τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τους πάσης φύσης συνεργάτες των Γερμανών, τους ταγματασφαλίτες, τις εκκαθαρισμένες δυνάμεις του ελληνικού στρατού Ιερό Λόχο κλπ., τους μαυραγορίτες  αποτέλεσαν  το εθνικόφρων κράτος και παράταξηhttp://tsak-giorgis.blogspot.gr/2012/09/h.html

http://taxalia.blogspot.gr/

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!!!